วิเคราะห์คุณค่า
สรุปตามประเด็นที่ปรากฏในเอกสาร และแยกแต่ละเรื่องออกจากกันชัดเจน
โสฬสไตรยางค์
วรรณศิลป์
ใช้สัมผัสสระและสัมผัสอักษร ทำให้โคลงไพเราะและจดจำง่าย
ความรู้
เป็นแนวปฏิบัติในการดำเนินชีวิต การคบเพื่อน การใช้วาจา และการเห็นประโยชน์ส่วนรวม
สังคม
สะท้อนค่านิยมและความเชื่อทางศาสนาเรื่องความไม่เที่ยงของชีวิต



นฤทุมนาการ
วรรณศิลป์
ใช้การเล่นคำ สัมผัสสระ และสัมผัสอักษร
เนื้อหา
มุ่งพัฒนาความคิด อารมณ์ คำพูด และการกระทำ
สังคม
ให้ความสำคัญกับวัฒนธรรมการพูด มารยาท และการกลั่นกรองถ้อยคำ



อิศปปกรณำ
วรรณศิลป์
ใช้ลีลาเล่านิทาน สัตว์แทนลักษณะมนุษย์ สัมผัสอักษร และการซ้ำคำ
ความรู้และคติ
ให้ข้อคิดเรื่องไม่ประมาท สามัคคี หลีกคนพาล และความมุมานะ
การเรียนรู้
เชื่อมการกระทำและผลของตัวละครกับการดำเนินชีวิตจริง



คุณค่าด้านความรู้
ราชสีห์กับหนู — อย่าประมาทผู้ที่ด้อยกว่าตน
บิดากับบุตรทั้งหลาย — ความสามัคคีคือพลัง

คุณค่าด้านความรู้
สุนัขป่ากับลูกแกะ — ควรหลีกเลี่ยงคนพาล
กระต่ายกับเต่า — ความประมาทย่อมก่อให้เกิดความเสียหาย